
ଆମେ ସମସ୍ତେ ଦୀପାବଳି ପର୍ବ ପାଳନ କରୁ ଏବଂ ଏହା ମଧ୍ୟ ଜାଣୁ ଯେ, ଏହି ଦିନ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀରାମ ଚଉଦ ବର୍ଷର ବନବାସ ଶେଷ କରି ଅଯୋଧ୍ୟାକୁ ଫେରିଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଯେଉଁ ଦିନ ଶ୍ରୀରାମ ଅଯୋଧ୍ୟା ଫେରିଥିଲେ, ସେହି ଦିନ ଆମେ ଶ୍ରୀରାମ ଓ ମାତା ସୀତାଙ୍କ ବଦଳରେ ମା’ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ଭଗବାନ ଗଣେଶଙ୍କୁ କାହିଁକି ପୂଜା କରୁ?
ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ରହସ୍ୟର ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ସମୁଦ୍ର ମନ୍ଥନରୁ।
କୁହାଯାଏ, ଯେଉଁ ଦିନ କ୍ଷୀରସାଗରରୁ ଧନ ଓ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟର ଦେବୀ ମା’ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଆବିର୍ଭୂତ ହୋଇଥିଲେ, ସେହି ଦିନଟି ଥିଲା କାର୍ତ୍ତିକ ମାସର ଅମାବାସ୍ୟା ରାତି, ଅର୍ଥାତ୍ ଦୀପାବଳିର ପବିତ୍ର ରାତି। ତେଣୁ ଏହି ଦିନକୁ ମା’ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ଆଗମନର ପ୍ରତୀକ ଭାବରେ ପାଳନ କରାଯାଏ।
କିନ୍ତୁ ସମଗ୍ର ସଂସାରର ଧନ ଓ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟର ଅଧିକାରିଣୀ ହେବା ପରେ ମଧ୍ୟ ମା’ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ଜୀବନରେ ଏକ ଗଭୀର ଏକାକୀପଣ ଓ ଦୁଃଖ ଦେଖାଦେଲା। ସମଗ୍ର ସୃଷ୍ଟିର ଦେବୀ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ହୃଦୟ ଭିତରୁ ଦୁଃଖିତ ରହିବାକୁ ଲାଗିଲା।
ସେତେବେଳେ ସ୍ୱୟଂ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କୁ ଏହି କଥାର ଅନୁଭବ କରାଇଲେ ଯେ, ସମସ୍ତ ଧନସମ୍ପତ୍ତି ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସନ୍ତାନର ସୁଖ ବିନା ଜଣେ ନାରୀର ଜୀବନ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ରହିଯାଏ ବୋଲି ମନେ କରାଯାଏ।
ସନ୍ତାନ ନଥିବାର ଦୁଃଖରେ ମା’ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼ିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଏହି ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଖି ମାତା ପାର୍ବତୀ ଆଗକୁ ଆସିଲେ। ସୃଷ୍ଟିର କଲ୍ୟାଣ ଏବଂ ମା’ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ମନୋବାଞ୍ଛା ପୂରଣ କରିବା ପାଇଁ ମାତା ପାର୍ବତୀ ନିଜର ଅତି ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ର ଭଗବାନ ଗଣେଶଙ୍କୁ ମା’ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ କୋଳରେ ବସାଇ ଦେଲେ। ଏହିପରି ଭାବରେ ସେ ମା’ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ମାତୃତ୍ୱର ଆନନ୍ଦ ପ୍ରଦାନ କଲେ।
ଏହା ପରେ ମା’ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ମୁହଁ ହସରେ ଝଲସି ଉଠିଲା। ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଯେପରି ଗୋଟିଏ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଦୂର ହୋଇଗଲା।
ମା’ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଭଗବାନ ଗଣେଶଙ୍କୁ ନିଜର ପୁତ୍ର ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରି ତାଙ୍କୁ ଏକ ବିଶେଷ ବରଦାନ ଦେଲେ। ସେ ଘୋଷଣା କଲେ ଯେ, ଯେଉଁଠାରେ ମୋର ପୂଜା ପୂର୍ବରୁ ମୋର ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ର ଗଣେଶଙ୍କ ପୂଜା କରାଯିବ ନାହିଁ, ସେଠାରେ ଧନ, ସମୃଦ୍ଧି ଓ ରିଦ୍ଧି-ସିଦ୍ଧି ସ୍ଥାୟୀ ହୋଇ ରହିବ ନାହିଁ।
କିନ୍ତୁ ଏହି ଦିବ୍ୟ ଲୀଳା ପଛରେ ଏକ ଗଭୀର ଜୀବନଦର୍ଶନ ଲୁଚି ରହିଛି, ଯାହା ପ୍ରତ୍ୟେକ ମଣିଷ ବୁଝିବା ଉଚିତ।
ମା’ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ହେଉଛନ୍ତି ଧନ ଓ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟର ପ୍ରତୀକ, ଆଉ ଭଗବାନ ଗଣେଶ ହେଉଛନ୍ତି ବୁଦ୍ଧି ଓ ବିବେକର ପ୍ରତୀକ।
ଧାର୍ମିକ ଶିକ୍ଷା ଆମକୁ ବୁଝାଏ ଯେ, ଯଦି ଜଣେ ମଣିଷ ପାଖକୁ ହଠାତ୍ ଅପାର ଧନ ଆସିଯାଏ, କିନ୍ତୁ ତା’ ପାଖରେ ବୁଦ୍ଧି ଓ ବିବେକ ନଥାଏ, ତେବେ ସେହି ଧନ ତାକୁ ଅହଂକାରୀ କରିଦେଇପାରେ ଏବଂ ଶେଷରେ ତା’ର ବିନାଶର କାରଣ ମଧ୍ୟ ହୋଇପାରେ।
ଧନକୁ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ପରିଚାଳନା କରିବା ପାଇଁ ଶାନ୍ତ ମନ, ବୁଦ୍ଧି ଓ ବିବେକର ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଛି।
ସେଥିପାଇଁ, ଚଉଦ ବର୍ଷ ପରେ ଯେତେବେଳେ ଅଯୋଧ୍ୟାରେ ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ ରାମରାଜ୍ୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ହେଲା, ସେତେବେଳେ ଅଯୋଧ୍ୟାବାସୀ ଅନ୍ଧକାର ରାତିରେ ଦୀପ ଜାଳି ଆନନ୍ଦ ଉତ୍ସବ ପାଳନ କରିଥିଲେ। ଏହି ପର୍ବ ଆମକୁ ଧନ ସହିତ ସଦ୍ବୁଦ୍ଧି ଓ ସଦ୍ବିଚାରର ମହତ୍ତ୍ୱ ମଧ୍ୟ ମନେ ପକାଇଦିଏ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ କେବେ ଅହଂକାରର କାରଣ ନହୁଏ।





